Wat zie ik?

Het gezichtsvermogen van T. rex

De ogen waren groot en stonden voor in de schedel. Dus niet aan de zijkant, zoals bij de plantenetende dino's. Planteneters staan op de uitkijk, vleeseters stormen recht op hun doel af als ze een lekker hapje zien. Dan is het handig als je, net als wij mensen, over een stereoscopisch gezichtsvermogen beschikt.

Het beeldvlak van beide ogen overlapte elkaar: T. rex had net als een verrekijker één scherp beeld. Ze zag diepte en kon de afstand tot de prooi goed inschatten. Om de visuele signalen te verwerken, waren de waarnemingsgebieden in de hersenen extra groot. Ook de reukcentra waren goed ontwikkeld. Het goede reukvermogen zie je ook terug in de grote neusgaten op de schedel.

Vorige infosnack   Volgende infosnack